Burak dla zdrowia i urody

O wartości buraka ćwikłowego przesądza jego unikatowy skład: witaminy potas, jod, żelazo, białka i błonnik. Prócz walorów smakowych zarówno korzeń, jak i liście tego CUD-WARZYWA mają liczne właściwości lecznicze.

Burak jest prawdziwym naturalnym lekarstwem na wiele dolegliwości. Pełny katalog wiedzy o nim znajdziecie Państwo w świeżo wydanej książce pt. Leczenie burakiem (Wydawnictwo KOS), w której znajduje się około 150 unikatowych przepisów na wszystkie wskazane przez rosyjską autorkę – Lidię Kostinę, schorzenia.

Już dwa tysiące lat przed narodzeniem Chrystusa Asyryjczycy, Babilończycy i Persowie znali go jako warzywo i wykorzystywali jako roślinę leczniczą. Wielcy starożytni lekarze cenili buraka jako wspaniały środek przeciw niedokrwistości, opryszczce, chorobom układu pokarmowego i naczyń limfatycznych. Wykorzystywali go też do leczenia wrzodów objętych martwicą i procesami nowotworowymi. Słowianie zaczęli uprawiać to warzywo we wczesnym średniowieczu, kiedy sprowadzono buraka z Bizancjum. W Izbornikach Światosława (z 1073 r.) wspomina się o buraku jako powszechnie spożywanej roślinie. Medycy z Rusi Kijowskiej zalecali stosowanie buraczanego soku do powstrzymywania krwawień, gojenia się opuchlizn i łagodzenia obrzęków, leczenia lekkich schorzeń oraz w celu obniżenia ciśnienia krwi (na pół z miodem). Starte surowe buraki przykładano na wrzody oraz opuchlizny. Używany był też dla zmniejszenia bólu zęba, środek przeciw szkorbutowi, a sok z gotowanego buraka w postaci kropel w nieżycie nosa.

Korzenie buraka liściastego były palone. Do popiołu dodawano miód, a otrzymaną w ten sposób maść wcierano w korzonki włosów, aby zapobiec łysieniu. Liczne piękności z dawnych lat regularnie spożywały buraki oraz ich sok, aby utrzymać smukłą figurę, dla ochrony świeżości skóry twarzy, pogody ducha i żywotności. Z dobrodziejstw tego warzywa korzystały kobiety ze wszystkich sfer społecznych.

Burak jest bogaty w witaminy, sole mineralne oraz w inne składniki odżywcze. Warzywo to zawiera kwas askorbinowy i kwas foliowy, witaminy C, B1, B2, P, B3, żelazo, wapń, magnez oraz jod. Szczególną wartość stanowi witamina P, nazywana witaminą młodości, bowiem zwiększa elastyczność naczyń krwionośnych. To zapobiega miażdżycy oraz krwotokom wewnętrznym. Dodatkowo sole żelaza, wapnia, magnezu, fosforu, kobaltu aktywują procesy krwiotwórcze.

Szlachetną nazwę uzdrowiciela burak zawdzięcza temu, że jest dla organizmu źródłem aktywnych fizjologicznie substancji takich jak betaina oraz betanina. Ułatwiają one pracę wątroby i przyspieszają powstawanie choliny, która ochrania wątrobę przed stłuszczeniem i późniejszym zwyrodnieniem. Pektyny zawarte w buraku przeciwdziałają procesom gnilnym i szkodliwej działalności bakterii zamieszkujących nasze jelita, a także ułatwiają powstawanie w organizmie polisacharydu, jakim jest glikogen.

Sok z buraka ułatwia usuwanie z organizmu toksyn i szkodliwych produktów przemiany materii, nadmiaru cholesterolu, regeneruje również naczynia krwionośne. Zapobiega powstawaniu nowotworów, pozytywnie wpływa na pracę gruczołów płciowych, a także poprawia trawienie. Słowem, wzmacnia organizm.

Dzięki dużej ilości witamin oraz substancji mineralnych burak wywiera korzystny efekt leczniczy przy zaburzeniach funkcji tarczycy. Jest również skuteczny w leczeniu zaburzeń okresu przekwitania u kobiet, u których występują obfite krwawienia. Wykorzystanie buraka i jego soku daje o wiele lepszy efekt niż stosowane preparaty lecznicze i hormony.

Sok z buraków sprzyja procesom krwiotwórczym – jest dzięki temu wysoko ceniony przez lekarzy onkologów. Medycyna współczesna określiła jasno, że burak jest niezastąpionym elementem diet w wielu dolegliwościach, a także w diecie dziecięcej.

W medycynie naturalnej sok buraczany zmieszany z miodem jest stosowany przy nadciśnieniu tętniczym i jako środek uspokajający. Przy niedokrwistości zaleca się zastosowanie koktajlu warzywnego sporządzonego z soku buraka, marchwi i rzodkwi.

Niezwykłość tego warzywa polega na tym, że wiele z wymienionych witamin jest trwałych i nie podlegają istotnemu zniszczeniu w procesie jego składowania, a także podczas obróbki cieplnej. Buraki ćwikłowe najlepszych gatunków posiadają ciemną skórkę i są nieco spłaszczone. Do przygotowania leczniczego soku należy wybierać okazy – o średnicy nie większej niż 10 cm.

Surowy burak zawiera większość substancji aktywnych biologicznie, co więcej, substancje te są bardziej przyswajalne niż z buraków gotowanych. W medycynie ludowej stosuje się od dawien dawna kwas buraczany z kiszonymi burakami.

Burak jest bogatym źródłem żelaza, bez którego nie jest możliwa synteza zdrowych prawidłowych erytrocytów. Do prawidłowego przyswajania żelaza przez organizm niezbędne są witaminy B2 i B6, których burak ma pod dostatkiem. W krwiotworzeniu pomaga również znajdujący się w tym warzywie kwas foliowy. Koniecznie należy podkreślić, że największa ilość kwasu foliowego znajduje się w liściach buraka. W celu zwiększenia poziomu hemoglobiny wykorzystujemy buraki ćwikłowe w formie surowej, kiszonej, gotowanej lub naturalnego soku. Ponadto: włączenie buraka do codziennej diety jest przepotężnym środkiem profilaktycznym. Zachęcam więc do zapoznania się z książką, która jest wspaniałym poradnikiem.